سلام
آن چه اصل است ناديدني ست.
جمله ی بالا رو در وصف خالی بودن يادداشت قبلی نوشتم.
مي خواستم يک عکس قشنگ براتون بفرستم اما نشد.
اگه نحوه ی عکس فرستادن رو بلدين به من هم بگين.
اميدوارم اين دفعه سلامم جوابی داشته باشه.
راستی امروز اولين داستانم رو که توی مجله ی نگار در نيمه ی دوم آبان چاپ شده ديدم.
خيلی حس خوبی بود.
داستانی به اسم پلکان که اولين داستان وبلاگم هم هست.
اميدوارم بتونم بيشتر وبهتر بنويسم.
شما هم دعا کنيد.
نسترن